KLEIN KUNST WEEKEND OUDESLUIS POSITIEF AFGESLOTEN

KLEIN KUNST WEEKEND MOET DE TIJD KRIJGEN; Kopte het Noord-Hollands Dagblad maandagochtend in de recensie geschreven door verslaggever Jan Sampimon. “Veel kwaliteit maar weinig kwantiteit”, beschouwd Ank van der Horst, één van de initiatiefnemers, als een groot compliment. Deze uitspraak slaat op het weinige publiek, vooral tijdens de eerste dagen, en op de verrassende kwaliteit van het ten tonele gebrachte. De weinig bekende namen als… Bert van Baar, Laurens Joënsen, Trien van de Gest, Margreet & Jan en Jadenk, deden zeker niet onder voor gevestigde vakbroeders.

Programma
Het idee van het Klein Kunst Weekend, is gekomen vanuit het bestuur van het kerkje Oudesluis. Deels om meer richting te geven aan de maandelijkse activiteiten van de kerk. Deels om hiermee nog meer bekendheid te krijgen als ‘cultureel kerkje’ of zelfs ‘klein kunst dorp’ , eens per jaar in juni. Om een goed toegankelijk programma bij elkaar te krijgen werden de ideeën van de initiators bij elkaar gevoegd en tot een weekend overlappend programma gemaakt. Taal, dialect, humor en muziek moest ‘rode draad’ in het programma worden.

Inleider en medeorganisator, Jan Binnekade, schetste in de dialoog met het publiek, de bedoeling, wensen en dromen van de initiatiefnemers. Tevens legde hij iets meer uit over het veelbelovende programma, wat hierna van start ging.

Vrijdag
Eén van de medeorganisatoren en kleinkunstenaar, Bert van Baar, nam het vrijdagavondprogramma voor zijn rekening. Tezamen met zijn begeleiders Rob Kerkhoven en Joris Thomassen zette hij in voor een prima begin.Zijn, overigs aandachtige, toehoorders, gingen zich geleidelijk aan steeds meer op hun gemak voelen, in het knusse kerktheater. Zij vermaakten zich duidelijk. Tijdens de twee pauzes, kregen ze een rondje van de kerk, wijn of jus naar keuze. Ook van Baar, voerde zijn liedjes en sketches op tot een hoogtepunt, waarbij ook de bassist en de man op de snaren (tambura) er duidelijk veel plezier in hadden. Vele onderwerpen uit z’n liedjes krijgen vaak een applaus van herkenning. Om half twaalf vond een ieder dat hij veel waar voor z’n geld gekregen had en ging vlot naar huis.

Klik hier voor een geluidsfragment

Zaterdag
Zaterdag 5 juni, was een middag - en avond theater dag. Een aantal mensen die een passe-partout voor het hele weekend hadden gekocht, begroetten elkaar als buren op de eerste rij. Tegen vieren arriveerde ook wethouder Tineke Schilder met echtgenoot op de fiets, en nog een aantal liefhebbers voor deze dag kwamen de Taveerne binnen. Om vier uur moest Trien van de Gest van Den Oever het schuchtere publiek in de stemming brengen. In (voor Noord-Hollanders) verstaanbaar Wierings was haar act gebaseerd op de ‘twiede keus’ die zij deze middag was. (De organisatie had op het laatste moment haar geboekt omdat iemand uit Amsterdam plotseling niet meer kon komen.) Trien had totaal geen moeite met deze taak: gang te maken. Zij bracht de perfecte stemming voor Laurens Joënsen en contra-bassiste Jet Stevens.

Laurens en Jet , uit Amsterdam, waren met het openbaar vervoer gekomen; en door de organisatie van het station gehaald. Laurens, geboren in Terneuzen, woont in Amsterdam en is daar bevriend met Roemer van der Steeg (oorspronkelijk uit Oudesluis) geraakt. Vanuit het kleine dorp in de grote stad, was ook een onderwerp van een liedje van deze troubadour. Alles wat deze jonge man op toneel doet gaat hem zo te zien makkelijk af. Zijn virtuoze gitaarspel beperkt niet tot één genre, hij speelt alles. Zijn zelf geschreven en gecomponeerde liedjes boeien van het begin tot het eind. Zijn ‘ingetogen’ begeleidster op de op de contra-bas, completeert de muzikale setting. Ook weet Joënsen op een bizarre manier zijn publiek te bespelen en mee te laten doen. Voordat je het wist, ‘humde je mee als in een meditatie.

Alsof het een toetje was, na het diner, traden Margreet (Ehrensperger) en Jan (Slijkerman) op met twee korte sketches. Deze mensen uit Oudesluis en omgeving hadden zich spontaan aangemeld om mee te doen aan dit weekend. Heel leuk zou het zijn als de Klein Kunst uit de omgeving, in de toekomst, ook een vast programma onderdeel zou worden.

‘Wereld muziek uit de regio’, gespeeld door de zes mans formatie ‘Jadenk’ bracht de toeschouwers wederom bijeen om te luisteren.’s Avonds kwamen er nog wat meer mensen naar de Taveerne en die hadden daar geen spijt van. Zij werden getrakteerd, door de band van Rob Snip, op urenlang ‘echte muziek’. Echte muziek, in de zin van een drummer, gitarist, accordeon, contrabas, trompet. Plus klarinet of saxofoon, bespeeld door Steffen Snip; hooguit wat versterkt maar verder heel naturel. De wereldmuziek; omvatte muzikale nummers uit Balkan, Scandinavië, alle havensteden van de wereld, in diverse muziek stijlen, jazz, blues, folk, je kan het niet gek bedenken maar het klonk geweldig. Tot elf uur duurde het officiële programma, daarna speelde het gezelschap nog rustig door om even te repeteren. De muzikale vriendenclub Jadenk, komt tussen de zes of twintig keer per jaar samen om op te treden. Voor de boterham, heeft iedereen een andere werkgever.

Zondag
Zondagochtend 6 juni, de partytenten worden al om twaalf uur voor de kerk opgezet. De viskraam wordt ingericht; vanaf twee uur kon men een broodje haring of een losse nieuwe haring kopen. Rond, half één, komt de techniek voor de band Zijlstra. De geluidsinstallatie, mengpaneel, etc beloven wat, voor het kerkje. Als we niet oppassen valt er nog meer stucwerk van de muur. De ‘broertjes’ Zijlstra zelf komen rond twee uur en doen de soundcheck. (Vanwege de hechtheid van de groep vermoed ik, noemt Jeroen Zijlstra, ze allemaal Zijlstra.) De groep trekt zich terug op de dijk in het zonnetje, of kleed zich rustig om in de consistorieruimte van de kerk. De eerste fans, vragen me ook foto’s te maken van de groep, waar ze ook zelf opstaan. Je begrijpt het, met dit optreden hebben we te doen met een heel andere kaliber artiesten; een toch wel populaire band en zanger.

Na de cabareteske aankondiging van ons bestuurslid Jan, die ook steeds meer ‘in de mood’ van de kleinkunst komt, gaat Zijlstra van start. De kleine honderd toehoorders, zitten ruim in de kerkbanken of hangen boven over de balustrade. De sfeer is ‘vertrouwd’, vele kennen de liedjes zoals Lauwersoog, warme borsten en Durgerdam, hoog op Oosterland.

Na een harinkje en een biertje in de pauze, brengt Zijlstra ook wat liedjes van de derde ‘zeedee’ ten gehore. Deze zeedee, moet dit najaar verschijnen. Naast het fabelachtige trompetspel, is het rauwe stemgeluid en de weemoedige teksten over het vissersbestaan, liefde en zijn eiland Wieringen kenmerkend voor Zijlstra’s optreden. Zijn hese, bulderende lach; zijn glimlach en mimiek; geven zijn optreden heel spontaan karakter. Het publiek geniet.

Na de tweede serie liedjes is ‘de koek op’. De band wordt op een veldboeket getrakteerd. Onze voorzitter Wim Lemckert, bedankt de organisatie met verve. Het publiek, neemt nog een drankje en blijft nog ‘hangen’ in het zonnetje voor de kerk. Nagenietend van dit laatste optreden, komen diverse mensen naar de organisatie toe om hun complimenten uit te spreken. Jeroen Zijlstra, biedt z’n twee zeedees gesigneerd te koop aan. Heel voldaan, ongedwongen nemen we afscheid van de band, het publiek en het eerste Klein Kunst Weekend. De tenten worden afgebroken en opgeruimd, morgen ruimen we de rest op.

Klik hier voor een geluidsfragment van het optreden
Klik hier voor nog een geluidsfragment

Thuis, na het tellen van de kasopbrengst, de inkomsten en uitgaven, kan ik besluiten met een positief saldo. Kortom, waar we voor vreesden is toch allemaal positief uitgevallen. Klein Kunst Weekend Oudesluis 2004, besluit positief…..!!!

Terug naar vorige pagina